Perimenopauza a menopazua

Perimenopauza i menopauza nie są tym samym, choć w praktyce bywają mylone.

Menopauza jest rozpoznawana retrospektywnie jako moment, w którym od ostatniej miesiączki minęło 12 kolejnych miesięcy bez krwawienia.

Perimenopauza natomiast to okres poprzedzający menopauzę, określany także jako tranzycja menopauzalna, w którym dochodzi do stopniowych zmian czynności hormonalnej jajników. Charakteryzuje się nieregularnymi cyklami owulacji i miesiączkowania, a jej długość jest zmienna. Zwykle trwa 4-5 lat, ale u części kobiet może rozpocząć się nawet 10 lat przed momentem faktycznej menopauzy.

Objawami perimenopauzy mogą być:

• nieregularne cykle, 
• rzadsze owulacje, 
• zmienna długość przerw między miesiączkami, 
• krwawienia bardziej obfite lub skąpe niż wcześniej, 

a także objawy naczynioruchowe i neuropsychiczne, takie jak:

• uderzenia gorąca, 
• nocne poty, 
• zaburzenia snu, 
• wahania nastroju, 
• lęk, 
• drażliwość, 
• pogorszenie koncentracji,
• tzw. brain fog. 

Z klinicznego punktu widzenia szczególnie istotna jest długoterminowa obserwacja cyklu, w tym ocena, czy owulacja rzeczywiście występuje, jak często pojawia się w kolejnych cyklach oraz kiedy dokładnie ma miejsce.

Należy pamiętać, że menstruacja nie oznacza wystąpienia owulacji!

Monitorowanie podstawowej temperatury ciała (PTC) w wielu następujących po sobie cyklach może pomóc uchwycić zmienność charakterystyczną dla perimenopauzy i dostarczyć cennych informacji o rytmie owulacyjnym, który w tym okresie staje się mniej przewidywalny. Taka obserwacja ma często większą wartość praktyczną niż interpretacja pojedynczego badania hormonalnego wykonanego w jednym cyklu. W okresie przejściowym poziomy hormonów i aktywność owulacyjna mogą wyraźnie zmieniać się z miesiąca na miesiąc.

Cykliczne datowanie owulacji w warunkach domowych nie zastępuje diagnostyki lekarskiej, ale jest cennym uzupełnieniem oceny gospodarki hormonalnej.